Ervaringen van patienten: Harry Hovenkamp

"Je hebt een eigen bedrijf en je denkt: even doorbijten"

Harry Hovenkamp is 32. Hij heeft een akkerbouwbedrijf. ‘Het was in de zomer vorig jaar Ik was op het land bezig met de trekker. Daar zat een ietwat slechte stoel op. Toen is het mij min of meer in de rug geschoten. Maar goed, ik dacht dat het een beetje verrekt was. En maar doorzetten, niet naar de dokter. Ik vernam wel dat het niet goed zat maar ja, je hebt een eigen bedrijf. Even doorbijten.

Van het voorjaar zakte de rugpijn maar kreeg ik last van mijn been. Hetzelfde gevoel als je hebt wanneer je arm slaapt: een soort tintelend, verlamd gevoel.’ Ook nu vertrouwde Hovenkamp op zijn eigen remedie: doorzetten en afwachten. Tot het hinken steeds erger werd.

De uitslag kwam vrij vlot: een hernia

In juni 2006 ging hij naar de huisarts. Hij drong aan op een foto. De uitslag kwam vrij vlot: een hernia. En op donderdag 21 september werd hij geopereerd. Helemaal gerust was hij er niet op: ‘Naarmate het dichterbij kwam werd ik toch wat ongeruster. Ik was ’s morgens om zeven uur in het ziekenhuis. Om kwart over acht begon Iprenburg te opereren. En om kwart voor tien was ik klaar. Door de plaatselijke verdoving hou je toch wat gevoel in de rug. Dat is belangrijk: als Iprenburg in de buurt van de hernia komt, moet je aangeven of hij goed zit.’

Twee uur na de herniaoperatie kon hovenkamp weer naar huis

Om twee uur kon Hovenkamp weer naar huis. Het leven van lopende patiënt beviel hem wel. Maar toch: ‘Die dinsdag erop ben ik op de trekker gestapt: de sproeimachine moest verplaatst worden.’ Dat ging goed. En begin oktober heeft hij zelf de aardappels van het land gehaald. ‘Tot op heden heb ik nergens last van gehad.’ Hovenkamp vindt de techniek geweldig: ‘Zo’n klein sneetje. En met een normale hernia-operatie ben je ik weet niet hoe lang uit de running. Ik kon binnen veertien dagen alles weer.’